Η πιθανή εξάπλωση της ανατολίτικης μύγας των φρούτων απαιτεί επίσης προσοχή στην αλυσίδα εφοδιασμού επιτραπέζιων σταφυλιών: η πολυφαγία, η αναπαραγωγική ικανότητα και η παρακολούθηση είναι τα βασικά σημεία που πρέπει να τηρούνται.
Ελαιοκαλλιέργεια: τρεις είναι οι γενεαλογικοί κύκλοι αυτού του λεπιδοπτέρου. Εδώ είναι οι πιο ζημιογόνοι από οικονομικής άποψης.
Λιγότερες δραστικές ουσίες, ένα κλίμα ευνοϊκό για την ανάπτυξη του γραμμωμένου σκαθαριού και τα συστήματα εντατικής καλλιέργειας καθιστούν απαραίτητη την ύπαρξη μιας ολοκληρωμένης άμυνας βασισμένης στην παρακολούθηση, τις αγρονομικές στρατηγικές και τη χρήση συνθετικών και βιολογικών προϊόντων.
Η αντιμετώπιση αυτού του παρασίτου στους οπωρώνες ξεκινά με την έγκαιρη αναγνώριση των νυμφών. Σε αυτή τη φάση η συγκράτηση είναι πιο αποτελεσματική, πριν το μελίτωμα και η καπνιά κάνουν την άμυνα πιο περίπλοκη.
Προκαλούμενη από έναν εξαιρετικά εξειδικευμένο ασκομύκητα, η ασθένεια απαιτεί μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για τη διατήρηση της απόδοσης και της παραγωγικότητας των αμυγδάλων.
Η φυτοπροστασία του 20ού αιώνα βασίστηκε στη χημική παρέμβαση ευρέου φάσματος.
Μια κινεζική μελέτη αποκαλύπτει τις δυνατότητες του Streptomyces N2, ενός βακτηρίου ικανού να προστατεύει τα φρούτα μετά τη συγκομιδή και να μειώνει τη χρήση φυτοφαρμάκων.
Ανησυχία προκαλεί η μείωση της αποτελεσματικότητας του Neodryinus typhlocybae, του παρασιτοειδούς που επέτρεψε τον περιορισμό του τζιτζικιού για πάνω από σαράντα χρόνια.
Ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα των καλλιεργειών και ολοένα και πιο διαδεδομένο, η φουζαρίωση, υπονομεύει την ποιότητα, την απόδοση και τη φήμη του προϊόντος. Δείτε τι είναι.
Οι αναφορές για τη μύγα των φρούτων της Μεσογείου πολλαπλασιάζονται στους αμπελώνες και επέστρεψε στην επικαιρότητα: δείτε πώς λειτουργεί, γιατί αποτελεί αιτία ανησυχίας και τι μπορούμε να κάνουμε για να προστατευτούμε.
Το βακτήριο που «μαθαίνει» τον δάκο να τρώει άγουρες ελιές, επηρεάζει την αναπαραγωγή και μπορεί να αλλάξει την επιτυχία των προγραμμάτων μαζικής αναπαραγωγής (SIT)
