Η αντιμετώπιση αυτού του παρασίτου στους οπωρώνες ξεκινά με την έγκαιρη αναγνώριση των νυμφών. Σε αυτή τη φάση η συγκράτηση είναι πιο αποτελεσματική, πριν το μελίτωμα και η καπνιά κάνουν την άμυνα πιο περίπλοκη.
Λερωμένα φύλλα, κολλώδες φύλλωμα, πρώιμο μαύρισμα της επιφάνειας και η παρουσία μικρών, υπόλευκων κηρωδών αποθέσεων στους βλαστούς και στην κάτω πλευρά των φύλλων: αυτά είναι σημάδια που συχνά αποδίδονται γενικά σε μούχλα αιθάλης ή επιφανειακή βρωμιά, αλλά μπορεί να υποδηλώνουν την παρουσία του Metcalfa pruinosa , ενός πολυφάγου φύλλου που μπορεί να εγκατασταθεί σε πολυάριθμες καλλιέργειες φρούτων και άγρια είδη. Το θέμα είναι ότι, όταν αυτά τα συμπτώματα γίνουν εμφανή, η προσβολή βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο. Η παραγωγή μελιτώματος έχει ήδη ξεκινήσει, οι πληθυσμοί έχουν ήδη εξαπλωθεί σε όλη τη βλάστηση και η διαχείριση γίνεται λιγότερο έγκαιρη.
Για αυτόν τον λόγο, η πιο σημαντική πτυχή δεν είναι η αναγνώριση της ζημιάς, αλλά η πρόβλεψή της. Η παρακολούθηση πρέπει να ξεκινά με την εμφάνιση νυμφών σε νεαρούς ιστούς . Σε αυτό το σημείο καθορίζεται το επίπεδο προσβολής που θα συνοδεύει την καλλιέργεια κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Η παρέμβαση κατά τη διάρκεια αυτού του χρονικού παραθύρου σημαίνει περιορισμό ενός ακόμη εντοπισμένου πληθυσμού, περιορισμό της παραγωγής μελιτώματος και πρόληψη της ανάπτυξης μούχλας αιθάλης, αποτρέποντας έτσι το πρόβλημα να μεταφραστεί σε μείωση της φωτοσυνθετικής αποτελεσματικότητας του φυλλώματος και υποβάθμιση της εμπορικής ποιότητας του καρπού.
Από νύμφες σε ενήλικες: πώς να τις αναγνωρίσετε στο πεδίο
Η αναγνώριση αυτού του παρασίτου ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο ανάπτυξής του. Τα ενήλικα άτομα έχουν γκριζωπό-λευκό χρώμα , με φτερά καλυμμένα με κηρώδες άνθος που τους δίνει μια θαμπή εμφάνιση. Σε κατάσταση ηρεμίας, αποκτούν τριγωνικό σχήμα, με τα φτερά τους διατεταγμένα σαν στέγη πάνω από το σώμα τους.
Από λειτουργικής άποψης, ωστόσο, τα νεανικά στάδια είναι αυτά που απαιτούν τη μεγαλύτερη προσοχή. Οι νύμφες έχουν ανοιχτόχρωμο χρώμα, αρχικά κινούνται αργά και συχνά συνοδεύονται από υπόλευκες, κηρώδεις, νηματώδεις εκκρίσεις ορατές στους βλαστούς, τους μίσχους και την κάτω πλευρά των φύλλων. Ακριβώς αυτή η παρουσία, που μερικές φορές παραβλέπεται στα αρχικά στάδια, σηματοδοτεί την έναρξη μιας προσβολής. Όταν παρατηρείται επιπολασμός νυμφών στο χωράφι, ο πληθυσμός είναι ακόμα συγκεντρωμένος και διαχειρίσιμος . Όταν ο αριθμός των ενηλίκων αυξάνεται, η κατανομή σε όλη τη βλάστηση είναι ήδη ευρύτερη και ο περιορισμός γίνεται πιο περίπλοκος.
Βιολογικός κύκλος: η καταπολέμηση λαμβάνει χώρα την άνοιξη
Το μέτκαλφα διαχειμάζει ως αυγό, κρυμμένο στις σχισμές του φλοιού και του ξυλώδους ιστού των φυτών ξενιστών. Με την άνοδο της θερμοκρασίας, μεταξύ Απριλίου και Μαΐου , ξεκινά η εκκόλαψη: εμφανίζονται οι πρώτες νύμφες και το έντομο δραστηριοποιείται ξανά, ακριβώς τη στιγμή που πολλές καλλιέργειες φρούτων αναπτύσσουν νέα βλάστηση.
Αυτή η αλληλεπίδραση μεταξύ του κύκλου του παρασίτου και της βλαστικής ανάκαμψης των φυτών είναι που καθιστά την εαρινή φάση ευαίσθητη. Οι νύμφες εγκαθίστανται σε νεαρούς ιστούς, αρχίζουν να τρέφονται με χυμό και, τις επόμενες εβδομάδες, ολοκληρώνουν την ανάπτυξή τους μέχρι την εμφάνιση των ενηλίκων, κάτι που είναι πιο συχνό το καλοκαίρι.
Στο περιβάλλον μας, η Metcalfa pruinosa γενικά ολοκληρώνει μόνο μία γενιά ανά έτος , αλλά η απλότητα του κύκλου δεν πρέπει να παραπλανά: εάν οι πληθυσμοί δεν αναχαιτιστούν στα αρχικά στάδια, το καλοκαίρι μπορεί να έρθει με πιο κινητικά έντομα, πιο εκτεταμένες αποικίες και μια ήδη σημαντική παραγωγή μελιτώματος.
Από την καλλιέργεια στις άκρες του οπωρώνα: όπου κρύβεται
Ένας από τους παράγοντες που καθιστούν τη διαχείριση του Metcalfa σύνθετη είναι η υψηλή πολυφαγία του . Μπορεί να αναπτυχθεί σε πολυάριθμες καλλιέργειες φρούτων, όπως αμπέλια, ακτινίδια, εσπεριδοειδή, μηλοειδή, πυρηνόκαρπα, φουντούκια και ελιές, αλλά και σε καλλωπιστικά είδη, φράκτες και αυτοφυή βλάστηση.
Αυτό το χαρακτηριστικό σημαίνει ότι η πίεση από τα παράσιτα δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την κύρια καλλιέργεια. Οι πληθυσμοί μπορούν να αναπτυχθούν σε δευτερεύοντες ξενιστές που υπάρχουν σε οριακές περιοχές και στη συνέχεια να μετακινηθούν εντός του οπωρώνα. Επομένως, η διαχείριση δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στο παραγωγικό αγροτεμάχιο, αλλά πρέπει να λαμβάνει υπόψη ολόκληρο το πλαίσιο της εκμετάλλευσης.
Υπό αυτή την έννοια, το Metcalfa έχει διαμορφωθεί ως συστηματικό φυτοφάγο : η παρουσία και η έντασή του είναι αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης μεταξύ της καλλιέργειας, του περιβάλλοντος περιβάλλοντος και της διαθεσιμότητας εναλλακτικών ξενιστών.
Μελίτωμα και μούχλα καπνιάς: η ζημιά ξεπερνά την αισθητική
Άμεση ζημιά προκύπτει από την απομάκρυνση του χυμού του φλοιώματος από τις νύμφες και τα ενήλικα άτομα, αλλά σπάνια είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας. Οι κύριες συνέπειες σχετίζονται με την παραγωγή μελιτώματος, το οποίο λερώνει τη βλάστηση και προάγει την ανάπτυξη μούχλας από αιθάλη.
Η παρουσία μούχλας καπνιάς στο φύλλωμα μειώνει την παρεμπόδιση του φωτός, περιορίζει την ανταλλαγή αερίων και θέτει σε κίνδυνο την φωτοσυνθετική απόδοση. Στα οπωροφόρα δέντρα, αυτό μεταφράζεται σε μειωμένη ικανότητα του φυτού να διατηρεί την ανάπτυξη, την ωρίμανση και την αποθήκευση αποθεμάτων. Επιπλέον, το μελίτωμα και η μούχλα καπνιάς μπορούν να επηρεάσουν άμεσα την ποιότητα των καρπών, αυξάνοντας τα απόβλητα και περιπλέκοντας τις εργασίες συγκομιδής και μετά τη συγκομιδή. Η ζημιά, επομένως, έχει φυσιολογική και οικονομική διάσταση, όχι μόνο αισθητική.
Παρακολουθήστε έγκαιρα για καλύτερο περιορισμό
Η παρακολούθηση θα πρέπει να ξεκινά την άνοιξη, με την εμφάνιση των νυμφών. Η παρατήρηση βλαστών, μίσχων και νεαρών φύλλων σάς επιτρέπει να εντοπίσετε τις πρώτες αποικίες ενώ βρίσκονται ακόμη εντοπισμένες. Ταυτόχρονα, είναι απαραίτητο να παρακολουθείτε τους φράκτες, τα όρια και την αυθόρμητη βλάστηση, η οποία μπορεί να αποτελεί εστία μόλυνσης .
Η διαχείριση είναι πιο αποτελεσματική όταν στοχεύονται τα νεανικά στάδια, τα οποία είναι λιγότερο κινητά και πιο συγκεντρωμένα. Οι καθυστερημένες παρεμβάσεις σε ενήλικες και εκτεταμένους πληθυσμούς είναι γενικά λιγότερο αποτελεσματικές και πιο δύσκολες στη διαχείριση. Η εξάπλωση συχνά παραβλέπεται: η παρουσία νυμφών στην κάτω πλευρά των φύλλων και σε νεαρούς ιστούς απαιτεί πλήρη κάλυψη της αποικισμένης βλάστησης.
Το παρασιτοειδές Neodryinus typhlocybae , το οποίο εισήχθη στην Ιταλία τη δεκαετία του 1980 και είναι ικανό να παρασιτίζει στα νεαρά στάδια του τζιτζικιού, μπορεί επίσης να συμβάλει στον έλεγχο του Metcalfa pruinosa . Η παρουσία του, ωστόσο, δεν αντικαθιστά την παρακολούθηση: η αποτελεσματικότητα του βιολογικού ελέγχου μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με το περιβαλλοντικό πλαίσιο και την ισορροπία μεταξύ των διαφόρων συνιστωσών του αγροοικοσυστήματος. Από αυτή την άποψη, ο έλεγχος του Metcalfa απαιτεί ολοκληρωμένη διαχείριση, βασισμένη σε έγκαιρες παρεμβάσεις, προσοχή στις οριακές περιοχές και συνεχή αξιολόγηση των συνθηκών πεδίου.
Η πρόβλεψη παραμένει η καλύτερη στρατηγική
Η αποτελεσματική διαχείριση της μέτκαλφα ξεκινά πριν γίνει εμφανής η ζημιά. Η αναγνώριση των νυμφών, η αξιολόγηση της παρουσίας τους στα φυτά ξενιστές και η παρέμβαση νωρίς στον κύκλο βοηθά στον περιορισμό της καλοκαιρινής πίεσης και στον περιορισμό των έμμεσων επιπτώσεων του μελιτώματος και της μούχλας .
Σε ένα πλαίσιο όπου πολλά παράσιτα εκδηλώνονται προοδευτικά, το metcalfa αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα: δεν είναι η εμφάνιση του συμπτώματος που σηματοδοτεί την αρχή του προβλήματος, αλλά η εξέλιξή του. Και ακριβώς στη λιγότερο ορατή φάση καθορίζεται η έκταση της διαχειρισιμότητας τις επόμενες εβδομάδες.
Donato Liberto
© fruitjournal.com
