.jpeg)
Ο πλούτος των γηγενών ποικιλιών της Ελλάδας είναι ανεξάντλητος, παρότι πολλές από αυτές τις ποικιλίες κινδυνεύουν ή κινδύνεψαν με εξαφάνιση.
_thumbnail.jpeg)
Η ονομαστική ομοιότητα, καθώς και η καλλιέργειά της στα νησιά του Ιονίου (κοντά στην Ιταλία), έκανε κάποιους ναι υποστηρίζουν ότι η ποικιλία Ρομπόλα είναι ταυτόσημη με την καλλιεργούμενη στην ΒΑ Ιταλία Ribolla Gialla.
Το άρωμα του κρασιού: ένα ζήτημα χημείας και αντίληψης
Το άρωμα του κρασιού αντιπροσωπεύει μια από τις πιο συναρπαστικές και σύνθετες αισθητηριακές πτυχές της γευσιγνωσίας κρασιού.
_thumbnail.jpeg)
Η ιστορική λευκή ποικιλία Σαββατιανό συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πλέον πολυφυτεμένες του ελληνικού αμπελώνα. Μόνο του ή συμμετέχοντας σε χαρμάνια –και πολλών οίνων ΠΓΕ– είναι υπεύθυνο για ένα μεγάλο όγκο λευκών ξηρών κρασιών.
_thumbnail.jpeg)
Λίγες ποικιλίες έχουν το προνόμιο της αποκλειστικής καλλιέργειάς τους σε μία μόνο περιοχή, ακόμα δε λιγότερες παίρνουν το όνομά τους από ένα πρόσωπο!
_thumbnail.jpeg)
Η Λημνιώνα, η οποία δεν πρέπει να συγχέεται με το Λημνιό, είναι το ανερχόμενο αστέρι των ελληνικών ερυθρών ποικιλιών και δεν αποκλείεται να αποτελέσει την κινητήρια δύναμη για κορυφαίες ετικέτες σύγχρονων κρασιών της Ελλάδας, μέσα στα επόμενα χρόνια.
Ένα φαινόμενο πιο διαδεδομένο στις άσπερμες ποικιλίες, η ανθόπτωση ή η αποβολή των ανθέων στα επιτραπέζια σταφύλια, μπορεί να επηρεάσει την απόδοση των φυτών και μπορεί να περιοριστεί μέσω συγκεκριμένων αγρονομικών τεχνικών.
Ο καλλιεργητής μαλακών φρούτων και σπαραγγιών, Sandy Booth, χρησιμοποιεί νέες τεχνικές για την καλλιέργεια μη παραδοσιακών ποικιλιών σταφυλιών για τη νέα του μάρκα κρασιού. Αναφέρει η Sarah Kidby.
_thumbnail.jpeg)
Αμοργιανό, Παριανό, Βάφτρα, Μαύρη Κουντούρα, Μαντηλάρι... είναι λίγα μόνο από τα ονόματα της όψιμης ερυθρής ποικιλίας Μανδηλαριά, που μαρτυρούν το βαθμό της εξάπλωσής της, ιδιαίτερα στη νησιωτική Ελλάδα.
_thumbnail.jpeg)
Το Λιάτικο είναι κορυφαία ποικιλία-πρεσβευτής ενός πολύ ξεχωριστού και συχνά παρεξηγημένου στυλ, ενώ παράλληλα, έχει θεσπέσια γεύση.
_thumbnail.jpeg)
Μέχρι πριν από ελάχιστα χρόνια η ερυθρή ποικιλία με τις μαύρες και τραγανές ρώγες –χαρακτηριστικά από τα οποία παίρνει και το όνομά του το Μαυροτράγανο– συμμετείχε σε γλυκά κρασιά της Σαντορίνης, ενώ παράλληλα κινδύνευε με εξαφάνιση.
