QAgronet Blog

Είναι η συχνότερη ασθένεια της μηλιάς, η οποία προκαλεί σοβαρές ζημιές σε περιοχές με ψυχρό και υγρό καιρό την άνοιξη και το καλοκαίρι. Κυρίως προσβάλλονται τα φύλλα και οι καρποί, και σπανιότερα τα άνθη.

Πρόκειται για σοβαρή ασθένεια καθώς προκαλεί την ξήρανση βλαστών, κλάδων και γενικότερα την εξασθένηση των δένδρων. 

Είναι η πιο σοβαρή και διαδεδομένη ίωση του αμπελιού στην χώρα μας. Προκαλείται από τον ιό του μολυσματικού εκφυλισμού της αμπέλου(Grapevine fan leaf virus).Προσβάλει μόνο τα είδη του γένους Vitis.

Εάν γίνει αποδεκτή, η πρόταση να αυξηθεί το μέγιστο όριο καταλοίπων χαλκού στα 100 mg/kg θα μπορούσε να επιτρέψει μεγαλύτερη ευελιξία στη χρήση προϊόντων χαλκού στην αμπελοκαλλιέργεια...

Οι σηψιρριζίες είναι πολύ σημαντικές ασθένειες όχι μόνο για το αμπέλι αλλά και για τα καρποφόρα δένδρα. Είναι χρόνιες εδαφογενείς ασθένειες και προκαλούνται κυρίως από τον Βασιδιομύκητα Armillaria mellea και τον Ασκομύκητα Rosellinia necatrix.

Πολύτιμος σύμμαχος στην προστασία της ελιάς, ο χαλκός πρέπει να εφαρμόζεται σωστά για την προστασία των φυτών και τη συμμόρφωση με τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς.

Μεταξύ των πιο σχετικών φυτικών ασθενειών για την καλλιέργεια τομάτας σε παγκόσμιο επίπεδο, αυτός ο ιός μπορεί να προκαλέσει σημαντικές απώλειες στην παραγωγή...

Είναι πολύ σοβαρή ασθένεια και προκαλεί τα τελευταία χρόνια σημαντικές ζημιές στους ελαιώνες των ευπαθών στην ασθένεια ποικιλιών (Μαστοειδής, Καλαμών, Αμφίσσης, Θρουμπολιά, Χαλκιδικής κ.ά.). Η βερτισιλλίωση της ελιάς παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στην Ιταλία (1946).

Ασθένεια πολύ διαδεδομένη στην χώρα μας, που προκαλεί πολύ σοβαρές ζημιές στο αμπέλι (ασθένεια ξύλου). Ακόμη σοβαρές ζημιές προκαλεί στην: βερικοκιά, ροδακινιά, ελιά, λεμονιά και αχλαδιά.

Χαρακτηριστική χρόνια ασθένεια με βραδεία εξέλιξη που εκδηλώνεται συνήθως σε ενήλικα πρέμνα με την βαθμιαία αποξήρανση τους. Οφείλεται κυρίως στον Βασιδιομύκητα Phomitiporia mediterranea.