Την άνοιξη, όταν τα λουλούδια αρχίζουν να ανοίγουν, οι μέλισσες και οι διαχειριστές των οπωρώνων εργάζονται σκληρά για να εξασφαλίσουν μια επιτυχημένη επικονίαση στους οπωρώνες.
Την άνοιξη, όταν τα άνθη αρχίζουν να ανοίγουν, οι μέλισσες και οι διαχειριστές των οπωρώνων εργάζονται σκληρά για να εξασφαλίσουν μια επιτυχημένη επικονίαση στους οπωρώνες.
Τα άνθη του ακτινιδίου είναι πολύ δύσκολο να επικονιαστούν με επιτυχία. Αυτό οφείλεται στην έλλειψη νέκταρ, στον αριθμό των κόκκων γύρης που απαιτούνται, στο κόστος της γύρης, στον καιρό κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου του έτους και στον συγχρονισμό του ανοίγματος των λουλουδιών.
Τα άνθη του ακτινιδίου δεν έχουν νέκταρ, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι ελκυστικά για τις μέλισσες, οι οποίες θα προτιμούσαν πολύ το τριφύλλι στο γρασίδι των γειτονικών λουλουδιών. Για να καταπολεμήσουν αυτό, οι μελισσοκόμοι και οι διαχειριστές πρέπει να ταΐζουν τις μέλισσες με «ζαχαρόνερο» ως αντικατάσταση του νέκταρ.
Κάθε θηλυκό άνθος ακτινιδίου απαιτεί 3.000 κόκκους γύρης. Αυτό σημαίνει ότι μια μέλισσα πρέπει να επισκεφτεί ένα μόνο λουλούδι πολλές φορές πριν αυτό μετατραπεί σε λουλούδι. Ακόμα κι αν οι οπωρώνες εφαρμόσουν γύρη μηχανικά ή με το χέρι, το κόστος της γύρης αποτελεί τεράστιο περιορισμό στη διαδικασία επικονίασης. Μόλις 1 κιλό γύρης την περίοδο του 2023 κοστίζει 12.000 - 15.000 δολάρια. Εξαιτίας αυτού, πολλοί καλλιεργητές βασίζονται στη φυσική επικονίαση ή εφαρμόζουν σε μικρές ποσότητες που μπορεί να μην είναι επαρκείς.
Ο καιρός κατά την περίοδο επικονίασης είναι επίσης κρίσιμος, καθώς οι μέλισσες δεν είναι ενεργές κατά τη διάρκεια της βροχής. Κατά την περίοδο επικονίασης στα μέσα της άνοιξης, τα καιρικά φαινόμενα συμβαίνουν συχνά στη μέση της πλήρους άνθισης κατά 100%. Τα άνθη ανοίγουν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές σε έναν οπωρώνα και οι διαχειριστές πρέπει να εξισορροπήσουν τις εισροές ώστε να εξισωθεί ο ρυθμός ανοίγματος των ανθέων (π.χ. 10% άνθη που ανοίγουν = 10% του συνόλου των κυψελών που απαιτούνται ή 10% της εφαρμοζόμενης τεχνητής γύρης).
Υπάρχουν δύο διαφορετικά είδη τεχνητής γύρης (γύρη που εφαρμόζεται από τον άνθρωπο). Αυτά είναι η ξηρή γύρη και η υγρή γύρη. Η ξηρή γύρη είναι, όπως λέγεται, ξηροί κόκκοι γύρης που διογκώνονται στο θόλο. Η υγρή γύρη είναι όταν η γύρη αναμειγνύεται με νερό και χρωστική ουσία για να γίνει ορατή και ψεκάζεται στα λουλούδια με το χέρι ή με μηχανή. Η υγρή γύρη χρησιμοποιείται συχνά πιο κοντά σε υγρά καιρικά φαινόμενα. Η γύρη Kiwi αναφέρει ότι η ξηρή γύρη είναι καλύτερη όταν η ανθοφορία των αρσενικών δεν είναι η βέλτιστη, οι οπωρώνες έχουν ανεπαρκή αρσενικά αμπέλια και όταν απαιτείται συμπλήρωση γύρης. Η υγρή επικονίαση είναι καλύτερη για ανεπαρκή αρσενικά αμπέλια, όταν η επικονίαση από μέλισσες δεν είναι επαρκής, όταν οι μέλισσες προτιμούν άλλες καλλιέργειες και όταν ο άνεμος, η βροχή και ο κρύος καιρός επηρεάζουν τις μέλισσες.
Οι οπωρώνες με κάλυψη από χαλάζι προκαλούν επίσης προβλήματα στις μέλισσες, καθώς μπορεί να χαθούν αν δεν έχουν εξωτερικά αντικείμενα για να επιστρέψουν στην κυψέλη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα έως και το 40% των μελισσών να χάνονται και να πεθαίνουν, κάτι που είναι δαπανηρό για τον μελισσοκόμο.
Η επικονίαση είναι ένα από τα λίγα πράγματα που μπορούν να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό την απόδοση ενός οπωρώνα με βάση τον αριθμό των φρούτων που έχουν επικονιαστεί σωστά, τα επίπεδα ξηράς ουσίας και τη συνολική ποιότητα των φρούτων.
