Σε μια αγορά που έχει πλέον συνηθίσει σε «εξαιρετικά» φρούτα, μια νέα αγρονομική δοκιμή στο Κουίνσλαντ αξιολογεί την παραγωγικότητα, την ποιότητα και την ανθεκτικότητα προηγουμένως ακυκλοφόρητου γενετικού υλικού.
Έχουμε φτάσει στο σημείο όπου τίποτα στον κόσμο των φρούτων δεν φαίνεται να μας εκπλήσσει πραγματικά πια: βατόμουρα χωρίς αγκάθια, κεράσια χωρίς κουκούτσι, επιτραπέζια σταφύλια χωρίς κουκούτσια, λευκές φράουλες, μαύρα μήλα, ακόμη και ντομάτες που γίνονται μπλε χάρη στις ανθοκυανίνες. Η καινοτομία στις ποικιλίες έχει ξαναγράψει τα όρια των δυνατοτήτων και οι καταναλωτές - συνηθισμένοι στη συνεχή καινοτομία - αγκαλιάζουν κάθε νέα ανακάλυψη με όλο και μεγαλύτερη ευκολία. Ωστόσο, ακόμη και σε αυτό το τοπίο που είναι γεμάτο «θαύματα», η ιδέα ενός μωβ ανανά τραβάει ξανά την προσοχή. Ανοίγει την πόρτα σε αυτή τη νέα δυνατότητα μια δοκιμή που ξεκίνησε στην Αυστραλία από την Piñata Farms , τον μεγαλύτερο παραγωγό ανανά της χώρας, η οποία δοκιμάζει δύο ποικιλίες από τη Βραζιλία.
Μωβ ανανάς: το πείραμα
Το έργο, που διεξήχθη στη νοτιοανατολική Κουίνσλαντ, ξεκίνησε με 12 φυτά (έξι ανά ποικιλία) και τώρα έχει περίπου 2.000 δείγματα στο χωράφι. Στόχος είναι η επαλήθευση της προσαρμογής του εδάφους και του κλίματος, της παραγωγικότητας και της ποιότητας των καρπών σε ένα περιβάλλον που επηρεάζεται ολοένα και περισσότερο από το κλιματικό στρες. Οι αρχικές παρατηρήσεις περιγράφουν έναν λευκό, λαμπερό, γλυκό και ελαφρώς όξινο πολτό . Σύμφωνα με την Piñata Farms, η πιθανή εμπορευματοποίηση θα διαρκέσει τουλάχιστον δέκα χρόνια , καθώς ο ανανάς είναι μια καλλιέργεια αργής ανάπτυξης και η μετάβαση από τις δοκιμές στη βιομηχανική παραγωγή απαιτεί πολλαπλές γενιές, η καθεμία διαρκεί περίπου δύο χρόνια.
Από την άλλη πλευρά, το μωβ χρώμα της φλούδας δημιουργεί ήδη ένα έντονο οπτικό αποτέλεσμα , άμεσα αναγνωρίσιμο. Σε μια παγκόσμια αγορά που κυριαρχείται ολοένα και περισσότερο από την αισθητική των τροφίμων, την ψηφιακή επικοινωνία και την αναζήτηση προϊόντων που θα εντυπωσιάσουν τον σύγχρονο καταναλωτή, τέτοιες ξεχωριστές ποικιλίες -όσο αναμενόμενες κι αν είναι- εγγυώνται άμεση προσοχή. Το ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν είναι απλώς αισθητικό: η διαφοροποίηση του γενετικού υλικού είναι μια χρήσιμη στρατηγική για την αντιμετώπιση του περιβαλλοντικού στρες , ειδικά σε περιοχές όπως το Κουίνσλαντ, όπου η παραγωγή αυτής της καλλιέργειας αντιμετωπίζει προκλήσεις από ολοένα και πιο ακραίες καιρικές συνθήκες.
Τα τεχνικά άγνωστα
Προς το παρόν, η πειραματική φάση εγείρει πολλά ανοιχτά ερωτήματα: την πραγματική απόδοση, τη σταθερότητα της παραγωγής, την αντοχή στο νερό και τη θερμική καταπόνηση, τη συμπεριφορά μετά τη συγκομιδή και τη βιωσιμότητα του κόστους. Το ίδιο το φαινόμενο "wow" δεν μεταφράζεται αυτόματα σε ανταγωνιστικότητα : ανεξάρτητα από το αρχικό χρώμα, μια νέα ποικιλία πρέπει να επιδεικνύει αγρονομική απόδοση ίση ή ανώτερη από τις υπάρχουσες ποικιλίες για να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Επιπλέον, η αποδοχή της αγοράς μένει να φανεί : το χρώμα του φλοιού δεν είναι απαραίτητα ενδεικτικό της εσωτερικής ποιότητας και οι καταναλωτές μπορεί να αντιληφθούν το προϊόν ως πολύ "εξειδικευμένο".
Και στην Ιταλία;
Τίθεται το ερώτημα: μπορούμε να περιμένουμε να δούμε μωβ ανανάδες και στη χώρα μας; Ίσως. Και δεν θα ήταν καθόλου περίεργο, ειδικά αν λάβουμε υπόψη την κατανάλωσή τους: ο ανανάς έχει γίνει ένα γνωστό φρούτο, που υπάρχει στα σπίτια εκατομμυρίων Ιταλών και αγοράζεται σχεδόν αυτόματα. Κάθε χρόνο, μεταξύ 7 και 8 εκατομμυρίων οικογενειών φέρνουν στο σπίτι τουλάχιστον έναν, και η κατά κεφαλήν κατανάλωση - σταθερή περίπου στα 2,3 κιλά ετησίως - υποδηλώνει ένα προϊόν που αποτελεί μέρος της ρουτίνας και όχι μια ανακάλυψη.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, όπως έχει ήδη συμβεί με πολλά άλλα προϊόντα φρούτων και λαχανικών, η άφιξη μιας διαφορετικής παραλλαγής θα ήταν απλώς μια φυσική επέκταση της προσφοράς. Έτσι, μια μέρα, δίπλα στους παραδοσιακούς πράσινους και χρυσούς ανανάδες , θα μπορούσε σύντομα να εμφανιστεί μια σειρά από μοβ φρούτα: ένα λιγότερο τροπικό χρώμα, σίγουρα, αλλά ελπίζουμε ότι δεν θα υπάρχει διαφορά στη γεύση.
Ένα προϊόν που δεν έχει ακόμη μελετηθεί
Όπως διευκρινίστηκε, το Piñata Farms δεν προορίζεται να αποτελέσει εμπορική επιχείρηση ούτε ένα έργο σχεδιασμένο για την αγορά του αύριο, αλλά μάλλον μια μελέτη για τις δυνατότητες της ποικιλιακής καινοτομίας. Είναι ένα σημάδι του πώς η παγκόσμια καλλιέργεια φρούτων εξερευνά νέες κατευθύνσεις: όχι μόνο την απόδοση και τη διάρκεια ζωής, αλλά και την οπτική ταυτότητα, τη διαφοροποίηση και την αφήγηση ιστοριών.
Σε κάθε περίπτωση, εάν οι αγρονομικές δοκιμές είναι θετικές, αυτές οι νέες ποικιλίες ανανά θα μπορούσαν να ανοίξουν ένα νέο κεφάλαιο για τη βιομηχανία: φρούτα που συνδυάζουν αισθητική, γενετική έρευνα και προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή . Προς το παρόν, ωστόσο, παραμένουν ένα πείραμα: πολλά υποσχόμενο, συναρπαστικό, αλλά απέχει πολύ από το να αποδειχθεί.
Ilaria De Marinis
© fruitjournal.com
